5.Mobilna književna rezidencija u Crnoj Gori / Čelobrdo 2018.

5.Mobilna književna rezidencija u Crnoj Gori / Čelobrdo 2018.
image logo.jpg

 

5.Mobilna književna rezidencija u Crnoj Gori,

15-22. oktobar na Čelobrdu

Učesnici: Dijana Matković, Mili Đukić, Goran Stojičić, Luiza Buharova(Bouharaoua), Ivan Tobić i Nikola Nikolić.

Tema: gostoprimstvo / netrpeljivost  

 

Peta Mobilna književna rezidencija u Crnoj Gori, održana na Čelobrdu iznad Sv. Stefana, okupila je šestoro pisaca iz regiona na temu “gostoprimstvo / netrpeljivost” u tradicionalnim zajednicama. Zajednički život i rad pisaca usledio je nakon javnog poziva Zemunskog malog umetničkog centra – ZMUC, na koji se odazvalo 26 autora “kratke forme u fizičkoj formi”, budući da je agenda ovogodišnje rezidencije, pored javnih događaja, sadržala i svakodnevno osvajanje teško dostupnih planinskih vrhova, pešačenje starim austro-ugarskim vojnim putevima i Jegorovim putem, uklesanom zavetnom stazom monaha Jegora Stroganova, a sve u potrazi za “gostoprimstvom”.

Za učesnike ovogodišnje rezidencije na Čelobrdu, koja je deo programa Mobilne rezidencije/Pokretne kolonije, žiri je odabrao politikologa i proznog pisca Nikolu Nikolića iz Podgorice, spisateljicu i aktivistkinju koja radi sa zatvorenicima u hrvatskim zatvorima Luizu Buharovu (Bouharaoua) iz Zagreba, Mili Đukića iz Mostara, izbeglicu tokom 90-ih u Turskoj koji danas radnu biografiju puni različitim fizičkim poslovima dok piše poeziju, te spisateljicu i prevoditeljku sa jezika bivše Jugoslavije Dijanu Matković iz Ljubljane, kao i muzičara i pisca Ivana Tobića i autora jedne multimedijalne zbirke priča Gorana Stojičića iz Beograda.

Tekstove nastale na rezdiencijalnom boravku možete pročitati na blogu  Portala za kulturu jugoistočne Evrope Seecult.org

Gostoprimstvo nema nužno pozitivan ishod, već uključuje i rizik i nesigurnost. Ipak, kada se desi, nemoguće ga je zameniti nečim drugim. Isto važi i za netrpeljivost, neprijateljstvo. Selo Čelobrdo i okolni toponimi (manastiri Rustovo, Duljevo i Sv. Spiridon, vrh Ograđenica i sela Kuljače i Tudorovići) bili su tačka susreta jednog i drugog.

Selo Čelobrdo, kao mesto susretanja različitih prostornih metafora i/ili kulturnih tradicija, ispostavilo se važnim ne samo zbog kvaliteta grupe ljudi koja se u njemu obrela u kratkom vremenskom periodu, već i zbog lokalne crnogorske specifičnosti, koja je posve nenadano odredila tok teme. Univerzalno pravo na gostoljubivost (Kant, Derida) preimenovano je u pravo na vodu i u tom smislu je “praktičan život postajao umetnički izraz, u potrazi za onim granicama koje bi označile stvarnu gostoljubivost”. Te granice određivala je dnevno raspoloživa količina vode.

U okviru programa održane su dve tribine u Podgorici i u Budvi. Ovogodišnju književnu rezidenciju podržali su Evropska mreža za književnost i knjige Traduki, Opština Budva i Ministarstvo kulture i informisanja Srbije.

Peta književna rezidencija u Crnoj Gori deo je regionalnog umetničkog projekta Mobilne rezidencije / Pokretne kolonije koji od 2013. godine, u organizaciji ZMUC-a, Za Druge i Zeta centra, okuplja u ruralnim područjima Srbije, Crne Gore i Albanije umetnike u različitim medijima, pospešujući mobilnost i saradnju, u pokušaju stvaranja novih umetničkih zajednica.

Na književnim rezidencijama u Crnoj Gori do sada je 36 autora radilo na teme: Tabui u tranziciji, Jezik i zajednica, Muzej korupcije i Doživotna sloboda.